بارگاه ائمه سامرا

«سامرّا» دومین شهری است که عباسیان در ۱۲۰ کیلومتری شمال بغداد، بر کنار شرقی دجله ساختند. این شهر از زیارتگاههای عمده شیعیان و مدفن امام علی النقیعلیه السلام و امام حسن عسکریعلیه السلام است. سردابی که معبد و خوابگاه امامانعلیهم السلام و ولایت گاه حضرت قائمعلیه السلام و محل تشرف صالحان و دیدار ایشان بوده است، در آنجا قرار دارد.
نام این شهر به زبان آرامی «سامرا» دانسته شده و معتصم خلیفه عباسی – که آن را پایتخت خود قرار داد – آن را «سُرَّ مَن رای» (هر که آن را ببیند مسرور میشود) نام گذاشت. روی سکههایی که در زمان عباسیان در آن شهر ضرب گردیده و اکنون در دست است، همین نام عربی وجود دارد.
سامرّا به جهت مدفون بودن دو تن از ائمه بزرگوارعلیهما السلام، از زیارتگاههای عمده شیعیان و از اماکن مقدس ایشان است. مشهد این دو امام در قسمتی از سامرّا واقع است که عسکر معتصم و اردوگاه وی آنجا بود؛ از این رو ایشان را عسکری گویند. علاوه بر دو امام دهم و یازدهم، نرجس خاتون و حکیمه خاتون را در آنجا دفن نموده همچنین جده، مادر امام حسن عسکری و حسین ابن علی الهادی در این محل مدفون شدند.
برگرفته از کتاب دانشنامه مهدویت و امام زمان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *