نبودن بیعت احدی بر گردن حضرت مهدی

مضمون برخی از روایات این است که آن حضرت با غیبت خود، مجبور به بیعت با طاغوتهای زمان نمیشود. امیرمومنان (ع) میفرماید: «اِنَّ القائِمَ مِنَّا اِذا قامَ لَمْ تَکُنْ لاَحَدٍ فِی عُنُقِهِ بَیعَه فَلِذلکَ تُخفی وِلادَتُهُ وَیغیبُ شَخْصُهُ»؛(۱) «همانا قائم از ما اهل بیت، هنگامی که قیام میکند، بیعت احدی بر گردن او نیست و به همین علّت است که ولادتش، مخفی نگه داشته میشود و شخص او غایب است».
همین معنا در کلامی از پیشوای دوم ـ آن هنگام که به جهت مصالح اسلام و مسلمین تن به مصالحه با معاویه داد و مردم زبان به ملامت آن حضرت گشودند ـ انعکاس یافت: «آیا ندانستید که هیچ یک از ما امامان نیست؛ مگر اینکه بیعت با ستمگری بر گردن او قرار میگیرد؛ به جز قائم که عیسی بن مریم پشت سرش نماز میگزارد. پس به درستی که خداوند ـ تبارک و تعالی ـ ولادتش را مخفی و شخصش را پنهان میسازد تا هنگام قیام، بیعت هیچ کس برگردنش نباشد».(۲)
حضرت مهدی (عج) خود درتوقیعی میفرماید: «در خصوص علّت غیبت سوال کرده بودید، خداوند در قرآن کریم میفرماید: «ای اهل ایمان از چیزهایی سوال نکنید که اگر برای شما روشن شود، ناراحت میشوید». بدانید که هرکدام از پدران من، بیعت یکی از طاغوتهای زمان خویش را برگردن داشتند؛ ولی من وقتی قیام میکنم، بیعت هیچ یک از گردن کشان و طاغوتهای زمان را بر گردن ندارم».(۳)
۱- همان ، ج ۱، ص ۳۰۳؛ امین الاسلام طبرسی، اعلام الوری، ص ۴۲۶٫
۲- کمال الدین و تمام النعمه، ج ۱، ص ۳۱۵؛ الاحتجاج، ج ۲، ص ۲۸۹٫
۳- کتاب الغیبه، ص ۲۹۰؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج ۲، ص ۴۸۳، ح ۴٫
برگرفته از کتاب درس نامه مهدویت نوشته:خدامراد سلیمیان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *