حوادث دوران غیبت – وضع حکومت و هیئت حاکمه

وای بر این امت از پادشاهان جبار ستمگر که چگونه میکشند، میترسانند کسانی را که اطاعت خدا کنند مگر آن کس که اطاعت ایشان کند. پس مومن پرهیزگار با ایشان مسالمت کند به زبان و از ایشان فرار کند به دل.
امور به دست کسی افتد که اگر مردم حرف بزنند ایشان را بکشد و اگر ساکت باشند حق ایشان را مباح خود شمرد، حقوق ایشان را برای خود جلوگیری کند و برای خود جلب کند، حرمتشان را لگدکوب و خونشان را بریزد و دلهاشان را پر از خوف و رعب کند.
بر خود والی کنند و امر خود و دین خود را بر عهده کسی گذارند که در میان ایشان به مکر و منکر و رشوه و قتل عمل کند، گویا ایشان امام و پیشوای قرآنند و قرآن امام و پیشوای ایشان نیست.
مالک دولت شود کسی که مالک آن نبوده و اهل بیت آن را ندارد لکعی از لکعها (لئیم- احمق- عاری از منطق).
اهل باطل از عمال خود کنند و بر اهل حق مسلط کنند.
سلطان، مومن را ذلیل کند برای خاطر کافر.
سلطان، احتکار طعام کند.
اموال ذوی القربی (از خمس و انفال و اوقات خاصه ایشان) قسمت شود به راههای باطل و صرف قمار و شراب شود.
خرابی بیشتر منظور شود از آبادی.
چیزی از مشرق و چیزی از مغرب بیاورند (از مرامها و روش ایشان) و امت اسلامی را به آن آلوده کنند، ای وای به حال ضعیفان امت از ایشان وای وای بر ایشان از خدا.
حکم به جور کنند.
همه جا قانون جور حکومت کند.
مهدی منتظر عجل الله تعالی فرجه الشریف، ص: ۱۰۹
برگرفته از کتاب مهدی منتظر نوشته: محمد جواد حیدری خراسانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *