ملاقات سید باقر قزوینی با امام عصر در مسجد سهله

نیز نقل کرد – سلّمه اللَّه تعالی – از جناب شیخ باقر مذکور از سیّد جعفر، پسر سیّد جلیل، نبیل، سیّد باقر قزوینی صاحب کرامات ظاهره – قدّس اللَّه روحه – گفت:
با والدم می رفتیم به مسجد سهله. چون نزدیک مسجد رسیدیم، گفتم به او: این سخنان که از مردم می شنوم که هر کس چهل شب چهارشنبه بیاید به مسجد سهله، لابد می بیند حضرت مهدی – صلوات اللَّه علیه – را، می بینم که اصلی ندارد.
پس غضبناک ملتفت من شد و گفت: چرا اصل ندارد؟ محض آن که تو ندیدی؟ آیا هر چیزی که تو آن را ندیدی اصل ندارد؟
و بسیار مرا عتاب کرد به نحوی که پشیمان شدم از گفته خود. پس داخل مسجد شدیم و مسجد خالی بود از مردم.
پس چون در وسط مسجد ایستاد که دو رکعت نماز کند برای استجاره، شخصی متوجّه او شد از طرف مقام حجّت – صلوات اللَّه علیه – و مرور نمود به سیّد. پس سلام کرد بر او و مصافحه نمود با او، ملتفت شد به من، سیّد والدم.
گفت: پس کیست این؟
گفتم: آیا او مهدی علیه السلام است؟
فرمود: پس کیست؟
پس در طلب آن جناب دویدم، احدی را در مسجد و نه در خارج آن ندیدم.(۱۳۵۲)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *