غربت امام زمان علیه السلام

بدان که غربت دو معنی دارد:
یکی، دوری از خاندان و وطن و شهر و دیار و دیگری، کمی یاران و اعوان.
و آن حضرت – روحی فداه – به هر دو معنی غریب است. پس ای بندگان خدا! یاری اش نمایید، و او را کمک کنید.
مطالبی که در عزلت آن حضرت علیه السلام آوردیم بر معنی نخستین غربت نیز دلالت می کند و آنچه امام جوادعلیه السلام فرمود: «هرگاه سیصد و سیزده نفر از اهل اخلاص برایش جمع شدند، خداوند امر او را ظاهر می سازد»(۱۵۵) بر معنی دوم غربت دلالت می کند. پس ای انسان خردمند! کمی تأمّل کن و ببین که چگونه سال ها و قرن ها گذشته و این تعداد برای آن حضرت میسّر و جمع نشده است که این قوی ترین شاهد بر غربت اوست.
و فرمایش امیر المومنین علی علیه السلام بر هر دو معنی غربت دلالت می کند که فرمود: «صاحب این امر همان رانده شده فراری یگانه و تنهاست».(۱۵۶)
غلبه و پیروزی مسلمین با ظهور آن حضرت علیه السلام
امام باقر علیه السلام راجع به آیه: «وَیَکُونُ الدِّینُ کُلُّهُ للَّهِ ِ»(۱۵۷)؛ و تمام دین برای خداوند باشد. فرمود: «هنوز تأویل این آیه نرسیده است، و هرگاه قائم ما بپاخیزد، آنکه زمان او را دریابد آنچه از پی تأویل این آیه خواهد بود درک می کند و دین محمدصلی الله علیه و آله تا هر کجا که ԘȠسایه افکند خواهد رسید، تا جایی که هیچ گونه شرکی بر روی زمین نخواهد ماند، همچنان که خداوند فرموده است».
غنا و بی نیازی مومنین به برکت ظهور آن حضرت علیه السلام
از امام صادق علیه السلام در حدیثی آمده: «… و یک مرد از شما در جس ???کسی خواهد شد که از مال خودش به او احسان کند و از زکات مالش به او بدهد، احدی را نخواهد یافت که از او بپذیرد. مردم به آنچه خداوند از راه تفضّل به آنان روزی فرموده بی نیاز می شوند…».
حرف «ف»
برگرفته از کتاب آیین انتظار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *