صحت ادعای ملاقات با امام زمان

پاسخ ما:بله همین طور است کسانی که ادّعای ارتباط و ملاقات با آن حضرت را بکنند دروغگو هستند زیرا در زمان غیبت صغری آن هم نه به اختیار خود انسان بلکه به انتخاب امام زمان (علیه السّلام) یک نفر بوده که با حضرت ارتباط داشته و سوالات را از طرف مردم می برده و از آن حضرت می پرسیده و به مردم جواب آقا را می داده است و وقتی این شخص از دنیا می رفته دوّمی می آمده و دوّمی از دنیا می رفته سوّمی می آمده. وقتی سوّمی از دنیا رفته چهارمی آمده و چهار نفر هم بیشتر نبوده اند. حتّی در همان زمان شیخ کلینی با آن عظمت و جلالت بوده که صاحب اصول کافی است و شیخ صدوق که حضرت عسکری (علیه السّلام) درباره اش می فرماید:ای شیخ ما، و ای مورد اعتماد ما، ای فقیه ما، اینها بوده اند. امّا حسین بن روح مثلا واسطه ملاقات بوده. چون یک نفر واسطه بوده و رفت و آمد می کرده آن زمان غیبت صغری گفته می شد یعنی غیبت هست ولی به هر حال راهی هم به امام زمان (علیه السّلام) هست. آن هم خیلی کم از آن راه استفاده می شده. فکر نکنید همه مردم در خانه حسین بن روح برای سوال صف می کشیدند و سوال خود را می پرسیدند، بلکه زمانی بوده که شیعیان و آن هم علمای شیعه می رفتند و سوالاتی در مشکلاتشان می کردند. حضرت هم خیلی مشکل جواب می دادند. این طور نبوده که هر نامه ای را ببرند فورا جواب داده شود. امام (علیه السّلام) می خواستند مردم شیعه را برای غیبت کبری آماده کنند و علّت غیبت صغری این بوده است. مردم شیعه هر وقت سوال داشتند در خانه امام عسکری می رفتند و سوالشان را می کردند حالا غیبت کبری می خواهد انجام بشود و رابطه قطع گردد. و در غیبت صغری مدّتی محبّت کردند و یک رابطه مختصری قرار دادند که مردم شیعه دچار ناراحتی نشوند، غیبت صغری تا حدود ۶۹ سال طول کشید و وقتی مردم آماده شدند، غیبت کبری شروع شد.مثل خورشید که وقتی می خواهد غروب کند یک دفعه تاریک نمی کند چون اگر یک دفعه تاریک شود انسان دچار ناراحتی می شود بلکه آرام آرام نورش را جمع می کند سپس غروب می کند و این را غیبت صغری می گویند.غیبت کبری به این معنی است که رابطه به این شکل ولو برای یک نفر نیست و حتّی یک نفر هم نمی تواند ادّعا کند که من حتّی برای ده سال دیگر از امام زمان (علیه السّلام) یک ملاقات گرفته ام.بعضی از عوام و افراد نادان از بعضی جاهل تر از خود می پرسند شما از امام زمان چه می خواهید و یادداشت می کنند که من به امام زمان (علیه السّلام) حاجت شما را می گویم. اینها در حقیقت ادّعای بابیّت می کنند علی محمّد باب و افرادی از این قبیل می فهمیدند و ادّعای بابیّت می کردند ولی اینها نادانانه ادّعای بابیّت می کنند. البتّه نمی خواهیم بگوئیم هیچ کس با امام زمان ارتباط ندارد افرادی که ارتباط دارند حتّی نزدیکترین افرادشان نمی دانند و نباید بفهمند و اگر بفهمند همان هم ادّعای بابیّت است یعنی اینها می شوند باب برای همان یک فردی که به او اطّلاع داده اند. بنابراین در زمان غیبت کبری و حتّی در ظهور صغری تا وقتی حضرت تشریف بیاورند هیچ کس ارتباط با اختیار خودش با امام زمان (علیه السّلام) ندارد و اگر دارد احدی حتّی نزدیکترین افرادش نمی داند.چون آن ۳۱۳ نفر با حضرت ارتباط دارند ولی آنها حتّی تک تک آنها فقط خودشان ارتباط دارند و کس دیگری نمی داند. اگر کسی گفت:آقا من ارتباط دارم و حتّی خبر آورد که آقا چنین گفته اند، همه بدانند که او دروغگو است حالا یک وقت است می گوید من یک برخوردی کردم و چنین فرمودند که برای تو بگویم حرفی نیست. امّا اگر امتحانش کردید و پرسیدید:آیا می شود یکی دو سوال دیگر بپرسی، و او گفت:بله. در ملاقات بعدی به ایشان خواهم گفت، بدانید این آقا دروغگو و کذّاب است چون دستور آمده که بگوئید این گونه افراد کذّابند. وهو مفتر کذّاب.
برگرفته از کتاب انوار صاحب الزمان علیه السلام نوشته آقای حسن ابطحی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *