حوادث مقارن با ظهور – دو ندای آسمانی از جبرئیل در شب و روز ۲۳ ماه

ندای آسمانی از علائم حتمیه است به هر دو معنا یعنی هم حتمی العلامه و هم حتمی الوقوع، و دوباره این ندا اخبار از امیر المومنین (ع) و حضرت باقر (ع) و حضرت صادق (ع) بسیار است و بیشتر چیزی را که علامت قرار دادهاند همین ندا است.
حضرت صادق (ع) فرمود: «پیش از قائم پنج علامت حتمی است: یمانی و سفیانی و صیحه و قتل نفس زکیه و خسف بیداء». (مقصود پیش از قیام قائم است نه پیش از
______________________________
(۱)- قرب الاسناد ۳۰۰ ح ۱۳۴۷؛ بحار ۵۲/ ۱۸۲ ح ۷٫
(۲)- غیبت طوسی ۴۳۶ ح ۴۲۷؛ منتخب الاثر ۵۶۲ ح ۱٫
مهدی منتظر عجل الله تعالی فرجه الشریف، ص: ۲۲۶
ظهور).
در چند حدیث دیگر نیز تصریح به محتومیت او شده و در چند روایت دیگر تصریح شده به اینکه ندا در ماه رمضان است و در چند روایت نیز تصریح شده به اینکه در بیست و سوم ماه موافق با جمعه خواهد بود.
اما ندای اول: ندایی است که در شب خواهد بود، در شب بیست و سوم، جبرئیل چنان صیحهای زند که همه عالم بشنوند و خوابیدهها بیدار شوند، و همه به فزع درآیند و به این جهت این ندا را صیحه و فزعه نیز نامیدهاند.
حضرت صادق (ع) فرمود: «قائم خروج نخواهد کرد تا اینکه به اسم او ندا شود از جوف آسمان در شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان، پس بگوید آگاه باشید که فلان بن فلان (اسم او و اسم پدر او)، قائم آل محمد است، پس بشنوید از وی و اطاعت کنید او را، پس نماند چیزی از خلق خدا که دارای روح باشد مگر اینکه آن صیحه را بشنود، پس خوابیده را بیدار کند و سراسیمه به صحن خانه بیرون دود، و باکره را از جای خود بیرون دواند، و ایستاده نیز از خانه بیرون دود، از هیبت آن صیحه که میشنوند و آن صیحه جبرئیل است».
و حضرت باقر (ع) فرمود: «اهل مشرق و مغرب آن صدا را بشنوند».
و بقیه نظیر آن حدیث. و در چند حدیث دیگر نیز از آن دو بزرگوار و از امیر المومنین (ع) نظیر او آمده است، و حضرت صادق (ع) در حدیث دیگر فرمود: «اهل هر زبانی آن ندا را به زبان خود بشنود».
و در حدیث دیگر فرمود: «چون مردم صبح کنند از دهشت آن صدا چنان باشند که گویا مرغ بالای سر آنها است».
______________________________
(۱)- منتخب الاثر ۵۶۰ ح ۳؛ بحار ۵۲/ ۱۱۹ ح ۴۸٫
(۲)- غیبت طوسی ۴۵۴ ح ۴۶۲؛ غیبت نعمانی ۱۷۰٫
(۳)- غیبت طوسی ۴۳۵ ح ۴۲۵؛ اثباه الهداه ۳/ ۷۲۱ ح ۲۵٫
(۴)- غیبت نعمانی ۱۷۵؛ بحار ۵۲/ ۲۹۳ ح ۴۱٫
مهدی منتظر عجل الله تعالی فرجه الشریف، ص: ۲۲۷
و این سه آیه نیز از حضرت باقر (ع) تاویل به صیحه شده: قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلی اَنْ یَبْعَثَ عَلَیْکُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِکُمْ * وَ لَوْ تَری إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ
فرمود: «عذاب صیحه است و فزع از صدای آسمانی است».
إِنْ نَشَاْ نُنَزِلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَماءِ آیَهً فَظَلَتْ اَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِینَ
فرمود: «آیه صیحه است و چون آن صیحه واقع شود گردنهای دشمنان خدا خاضع شود». و این آیه اخیر از امیر المومنین (ع) و حضرت صادق (ع) نیز به صیحه آسمانی تاویل شده.
و اما ندای دوم: حتمی است، اگرچه اخباری که در خصوص این ندا است تصریح ندارد که نداکننده جبرئیل است بلکه همین اندازه که منادی از آسمان ندا خواهد کرد. اما در اخبار مطلقه که در اصل ندا است تصریح دارد به اینکه نداکننده جبرئیل است.
حضرت صادق (ع) فرمود: «صدای جبرئیل از آسمان است و صدای ابلیس از زمین، پس پیروی کنید صدای اول را و بپرهیزید از اینکه به صدای دوم مفتون شوید».
این ندای دوم را اول روز است در همان روز بیست و سوم، اما به نام امیر المومنین (ع)، حضرت صادق (ع) فرمود: «منادی ندا خواهد کرد از آسمان که فلان امیر است و منادی ندا خواهد کرد: «ان علیا و شیعته هم الفائزون». به تحقیق که علی و شیعه او رستگارند».
در حدیث دیگر فرمود: «در اول روز ندا میکنند: «الا ان علیا و شیعته هم
______________________________
(۱)- انعام ۶۵٫
(۲)- سبا ۵۱٫
(۳)- تفسیر قمی ۱/ ۲۰۴؛ بحار ۵۲/ ۱۸۵ ح ۱۱٫
(۴)- شعراء ۴٫
(۵)- بحار ۵۲/ ۲۸۴ ح ۱۳٫
(۶)- غیبت نعمانی ۱۶۸؛ اثباه الهداه ۳/ ۷۳۵ ح ۹۵٫
(۷)- ینابیع الموده ۳/ ۲۴۶ ح ۳۴؛ منتخب الاثر ۵۶۳ ح ۱٫
(۸)- بحار ۵۲/ ۲۰۶ ح ۳۹٫
(۹)- غیبت نعمانی ۱۷۶؛ اثباه الهداه ۳/ ۷۳۶ ح ۱۰۴٫
مهدی منتظر عجل الله تعالی فرجه الشریف، ص: ۲۲۸
الفائزون». و در حدیث دیگر «الا ان الحق فی علی و شیعته» آگاه باشید حق در علی و شیعه اوست».
و اما ندای ابلیس در مقابل ندای دوم جبرئیل، حضرت صادق (ع) فرمود: در آخر همان روز ندا میکند: «الا ان الحق فی عثمان و شیعته، الا ان عثمان قتل مظلوما».
و در حدیث دیگر به این عبارت: «الا ان عثمان و شیعته هم الفائزون».
و در حدیث دیگر به این عبارت: «الا ان الحق فی عثمان بن عفان فانه قتل مظلوما فاطلبوا بدمه».
و چه بعدی دارد که هر دو باشد و بالجمله درباره ندای ابلیس در مقابل ندای دوم جبرئیل اخبار متعدد است و اما در مقابل ندای اول در یک حدیث از حضرت صادق (ع) فرمود: «چون ندا به اسم صاحب الامر شود ابلیس مردم را به حال خود نخواهد گذاشت، بلکه در آخر شب ندا خواهد کرد تا مردم را به شک اندازد».
علامه مجلسی فرموده: «ظاهر این است در آخر روز باشد نه در آخر شب، چنانکه روایات دیگر در آخر روز است و در بعضی نسخهها آخر اللیل ندارد».
مولف گوید: گویا نظر ایشان آن است که یک ندا از ابلیس بیش نیست و این بعدی ندارد چنانکه بعید هم نیست که دو ندا باشد، بلکه ظاهر اقتضاء میکند که ابلیس را هم دو ندا باشد در مقابل دو ندای جبرئیل، پس ممکن است شیطان در مقابل ندای اول جبرئیل که به اسم قائم ندا کرده او هم به اسم سفیانی ندا کند در آخر شب، چنانچه در حدیثی حضرت صادق (ع) فرمود: «ابلیس ندا میکند: «الا ان الحق فی السفیانی و
______________________________
(۱)- بحار ۵۲/ ۳۰۵ ح ۷۵٫
(۲)- غیبت طوسی ۴۵۴ ح ۴۶۱؛ ارشاد مفید ۲/ ۳۴۸٫
(۳)- بحار ۵۲/ ۲۸۹ ح ۲۷٫
(۴)- معجم احادیث الامام المهدی ۵/ ۲۹۴ ح ۱۷۲۴٫
(۵)- بحار ۵۲/ ۲۰۵ ح ۳۵٫
(۶)- بحار ۵۲/ ۲۰۵ ح ۳۵٫
مهدی منتظر عجل الله تعالی فرجه الشریف، ص: ۲۲۹
شیعته».
گرچه در اینجا فرموده در آخر روز، ولی ممکن است حمل بر اشتباه راوی کرد و در حدیث دیگر فرمود: «دو صیحه است یکی در اول شب و یکی در آخر شب دوم، یکی از آسمان است و یکی از ابلیس».
پس میشود گفت: آن حدیث هم که در آخر شب فرموده همان آخر شب دوم است. خلاصه اینکه یا در مقابل ندای اول جبرئیل از شیطان هیچ ندایی نیست و یا در آخر همان شب و یا شب دوم به اسم سفیانی ندا خواهد کرد.
چون ندای شیطان بلند شود آنانکه اهل باطل باشند به شک افتند و مع ذلک امر بر اهلش روشن است، چنانکه حضرت باقر (ع) فرمود: «امر ما هرگاه تحقیق پیدا کند از این خورشید روشنتر است، منادی از آسمان ندا میکند که فلان امام است، ابلیس نیز ندا خواهد کرد، چنانکه بر ضد پیامبر (ص) در لیله العقبه ندا کرد».
آن شبی بود که پیامبر در منی نزدیک عقبه از اهل مدینه برای خود بیعت گرفت، شیطان فریاد زد: ای جماعت قریش، محمد از اهل مدینه بیعت میگیرد.
و از حضرت صادق (ع) نیز مانند این روایت شده و در حدیثی راوی به حضرت صادق (ع) عرض کرد: پس که راستگو را از دروغگو میشناسد؟ فرمود: «آنانکه این روایات را روایت میکنند پیش از آنکه واقع شود و میگویند چنین امری واقع خواهد شد و میدانند که ایشان بر حق و راستگویند».
در حدیث دیگر فرمود: «میشناسد صادق را از کاذب کسی که پیش از وقوعش شنیده است».
______________________________
(۱)- کمال الدین ۲/ ۶۵۲ ح ۱۴؛ بحار ۵۲/ ۲۰۶ ح ۴۰٫
(۲)- منتخب الاثر ۵۴۵ ح ۳؛ بحار ۵۲/ ۲۰۴ ح ۳۱٫
(۳)- غیبت نعمانی ۱۷۷؛ بحار ۵۲/ ۲۹۵ ح ۴۷٫
(۴)- اثباه الهداه ۳/ ۷۳۷ ح ۱۰۴؛ غیبت نعمانی ۱۷۷٫
(۵)- غیبت نعمانی ۱۷۷؛ بحار ۵۲/ ۲۹۵ ح ۴۹٫
مهدی منتظر عجل الله تعالی فرجه الشریف، ص: ۲۳۰
در حدیث دیگر عبد الرحمن بن مسلمه به حضرت مهدی عرض کرد: «مردم، ما را ملامت میکنند که شما میگویید دو ندا خواهد بود (یکی از جبرئیل و یکی از شیطان) پس از کجا شناخته شود آنکه بر حق است از آنکه بر باطل است؟
فرمود: شما چه جواب میگویید؟ گفت: هیچ!
فرمود: بگویید وقتی که چنین امر واقع شود تصدیق میکند آنکه پیش از وقوعش به او ایمان داشته».
و نیز به هشام بن سالم فرمود: «بگویید آن کس که ما را خبر داد پیش از وقوعش و تو منکر هستی او راستگو است».
حاصل اینکه آنانکه اطلاع قبلی دارند برحسب روایات که به ایشان رسیده و بعد هم امر مطابق آن واقع میشود هیچ جای تردید برای ایشان باقی نمیماند. و این است آنکه حضرت باقر (ع) فرمود: «امر ما در وقت تحققش از خورشید روشنتر است».
یعنی: برای آنانکه قبل از وقوع آگاه شدهاند. پس ضمنا فایده دانستن این روایات و نقل آنها هم معلوم شد.
وجه دیگر نیز برای رفع اشتباه میتوان گفت: و او چنانکه از اخبار استفاده شده آن است که صدای اول جبرئیل فزع آورنده است و هم صدای آسمانی است و صدای ابلیس نه فزع آورنده و مهیب است و نه از آسمان بلکه از زمین است و صدای آسمان امتیازش از صدای زمین واضح است.
برگرفته از کتاب مهدی منتظر نوشته: محمد جواد حیدری خراسانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *