مدعیان دروغین نیابت امام عصرابو محمد معروف به شریعی

۱ / ۳۶۸ – ابوعلی محمّد بن همام گفته است: کنیه شریعی «ابو محمّد» بود، و هارون گفته است: گمان میکنم که اسمش حسن بوده و از اصحاب امام هادی و بعد امام حسن عسکریعلیهما السلام بود. او اولین کسی است که مدّعی مقامی شد که نه اهل آن بود و نه خداوند آن مقام [نیابت امام] را برای او قرار داده بود. به خدا و اهل بیتعلیهم السلام دروغ بست و به ایشان چیزهایی را نسبت داد که شایسته حضرات معصوم نبوده و ایشان از آن برائت جسته و دور بودند. بنابراین مکتب شیعه او را مورد لعن قرار داده، از او برائت و بیزاری جست، و علاوه بر این از ناحیه مقدّس در لعن و بیزاری از او توقیع شریف صادر شد.
قال هارون: ثمّ ظهر منه القول بالکفر والإلحاد.
قال: وکلّ هولاء المدّعین إنّما یکون کذبهم اوّلاً علی الإمام وانّهم وکلاوه، فیدّعون الضعفه بهذا القول إلی موالاتهم، ثمّ یترقّی (الامر) بهم إلی قول الحلّاجیه، کما اشتهر من ابی جعفر الشلمغانیّ ونظرائه علیهم جمیعاً لعائن اللَّه تتری.
ومنهم محمّد بن نصیر النمیریّ.
۳۶۹ – قال ابن نوح: اخبرنا ابونصر هبه اللَّه بن محمّد قال: کان محمّد بن نصیر النمیری من اصحاب ابی محمّد الحسن بن علیّعلیهما السلام فلمّا توفّی ابومحمّد ادّعی مقام ابی جعفر محمّد بن عثمان انّه صاحب إمام الزّمان وادّعی (له) البابیّه وفضحه اللَّه تعالی بما ظهر منه من الإلحاد والجهل ولعن ابی جعفر محمّد بن عثمان له وتبرّیه منه واحتجابه عنه وادّعی ذلک الامر بعد الشریعیّ.
هارون گفته است: بعد از این حوادث، اعتقاد به کفر و الحاد از او ظاهر شد. همه این مدعیان دروغین نیابت حضرت، اولاً نسبت به امامعلیه السلام دروغ میبستند به اینکه وکلای صاحب الامر هستند، و بعد عدّهای را که ضعیف العقل بودند به دوستی و پذیرش ولایتشان دعوت میکردند، و پس از آن ادعای باطل خودشان را ترقی داده و قائل و معتقد به اعتقاد حلاّجیه میشدند، چنان که این عمل از ابوجعفر شلمغانی و امثال او که لعنت خدا بر تمامی آنها پی در پی باد، به ظهور رسیده است.
برگرفته از کتاب ترجمه کتاب الغیبه نوشته شیخ طوسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *