اوصاف امام زمان شَرید

از اسامی آن بزرگوار «شرید» است که در احادیث امامان علیهم السلام مکرر به این لقب اشاره شده است و به معنای «رانده شده» می باشد.(۲۷۱)
امام رضاعلیه السلام از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله روایت می کند که فرمودند:
«بِاَبِی ابْنُ خِیرَهِ الاماءِ… وَهُوَ الطَّرِیدُ الشَّرِیدُ الْمَوْتُورُ بِاَبِیهِ وَجَدِّهِ صاحِبِ الغیبَهِ یقالُ ماتَ اَوْ هَلَکَ بِاَی وادٍ سَلَکَ…»؛(۲۷۲)
«فدای آن فرزند بهترین کنیزان… آن تنهای یگانه و رانده شده که انتقام خون پدر و جدّش را نگرفته است، آن که صاحب غیبت طولانی است و در موردش گفته می شود: مرده، یا کشته شده، معلوم نیست در کجاست؟ …».
و امیرالمومنین علیه السلام فرمودند:
«… ذاکَ الفَقِیدُ الطَّرِیدُ الشَّریدُ م ح م د بْنُ الحَسَنِ بْنِ عَلی بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی بْنِ مُوسَی بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی بْنِ الْحُسین هذا وَوَضَعَ یدَهُ عَلی رَأْسِ الْحُسَینِ علیه السلام»؛(۲۷۳)
«او امام از دست رفته و تنها و رانده شده است، م ح م د بن حسن بن علی بن محمّد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمّد بن علی بن الحسین، یعنی این حسین. و دست مبارک را بر سر امام حسین علیه السلام قرار داد».
برگرفته از کتاب اوصاف المهدی علیه السلام نوشته آقای احمد سعیدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *