نظر فرقه فطحیه در مورد امام زمان

البته ما قبلاً فساد قول کسانی را که معتقد به امامت جعفر بن علی بوده بیان کردیم. اینها بخشی از فرقه فطحیه بودهاند که پس از شهادت امام صادقعلیه السلام به امامت عبداللَّه بإمامه موسی بن جعفر، ومن بعده إلی الحسن بن علیّعلیهم السلام فلمّا مات الحسنعلیه السلام قالوا بإمامه جعفر، وقول هولاء یبطل من وجوه افسدناها ولانّه لا خلاف بین الإمامیّه انّ الإمامه لا تجتمع فی اخوین بعد الحسن والحسین وقد رووا فی ذلک اخباراً کثیره.
۱۹۰ – منها ما رواه سعد بن عبد اللَّه، عن محمّد بن الولید الخزّاز، عن یونس بن یعقوب قال: سمعت اباعبد اللَّهعلیه السلام یقول:
اَبَی اللَّهُ اَنْ یَجْعَلَ الْإِمامَهَ لاَِخَوَیْنِ بَعْدَ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِعلیهما السلام.
۱۹۱ – عنه، عن محمّد بن الحسین بن ابی الخطّاب، عن سلیمان بن جعفر، عن حمّاد بن عیسی الجهنی قال: قال ابوعبد اللَّهعلیه السلام:
لا تَجْتَمِعُ الْإِمامَهُ فِی اَخَوَیْنِ بَعْدَ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِعلیهما السلام، إِنَّما هِیَ فِی الاَْعْقابِ وَاَعْقابِ الاَْعْقابِ.
بن جعفر معتقد شدند و پس از مرگ او، چون فرزندی نداشت به امامت امام کاظمعلیه السلام تا امام حسن عسکریعلیهم السلام اعتقاد پیدا کردند و پس از شهادت امام حسن عسکریعلیه السلام به امامت جعفر[کذاب] اعتقاد پیدا کردند.
اعتقاد [سست] اینها از هر جهت فاسد و باطل است که بیان کردیم و هم اینکه در بین امامیه هیچ اختلافی نیست که امامت بعد از حسن و حسینعلیهما السلام هرگز در دو برادر جمع نمیشود.
در این باب هم روایات بسیار زیادی نقل شده است؛ از جمله:
۱ / ۱۹۰ – یونس بن یعقوب گفته است: از امام صادقعلیه السلام شنیدم که میفرمود: خداوند تبارک و تعالی نخواسته است که امامت بعد از حسن و حسینعلیهما السلام را برای دو برادر قرار دهد.
۲ / ۱۹۱ – حماد بن عیسی جهنی گفته که امام صادقعلیه السلام فرمودند: امامت بعد از حسن و حسینعلیهما السلام در دو برادر جمع نمیشود. بلکه امامت در اعقاب و نسل بعد از نسل است.
۱۹۲ – وروی محمّد بن عبد اللَّه بن جعفر الحمیری، عن ابیه، عن محمّد بن عیسی بن عبید، عن یونس بن عبد الرحمن، عن الحسین بن ثویر بن ابی فاخته، عن ابی عبد اللَّهعلیه السلام قال:
لا تَعُودُ الْإِمامَهُ فِی اَخَوَیْنِ بَعْدَ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِعلیهما السلام اَبَداً، إنَّها جَرَتْ مِنْ عَلِیّ بْنِ الْحُسَیْنعلیه السلام کما قالَ – عزّوجلّ -: «وَ اُولُوا الاَرْحامِ بَعْضُهُمْ اَوْلی بِبَعْضٍ فِی کِتابِ اللَّهِ مِنَ الْمُوْمِنِینَ وَ الْمُهاجِرِینَ» فلا تَکُونُ بَعْدَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِعلیه السلام إِلّا فِی الاَعْقابِ وَ اَعْقابِ الاَعْقابِ.
و منها انّه لا خلاف انّه لم یکن معصوماً و قد بیّنا انّ من شرط الإمام ان یکون معصوماً، وما ظهر من افعاله ینافی العصمه.
۳ / ۱۹۲ – حسین بن ثویر بن ابی فاخته از امام صادقعلیه السلام نقل میکند که حضرت فرمودند: پس از حسن و حسینعلیهما السلام امامت هرگز به دو برادر بر نمیگردد. بلکه امامت از زمان علی بن الحسینعلیهما السلام آنگونه جریان پیدا کرد که خداوند تبارک و تعالی فرموده است «و خویشاوندان، بعضی نسبت به بعضی دیگر از مومنان و مهاجران در کتاب خدا [و آنچه که مقرر داشته است] اولی هستند» (۱۴۰) پس از علی بن الحسینعلیهما السلام امامت فقط در نسلها و اعقاب، پشت به پشت وجود دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *