ذکر داستانی در مورد انتظار

فردی خدمت رسول اکرم صلی الله علیه وآله آمده و پرسید: «یا رسول اللَّه! روز قیامت چه زمانی واقع خواهد شد» و چون این سؤال را در هنگام نماز پرسید. رسول اکرم صلی الله علیه وآله ابتدا تشریف برده و نماز خواندند و سپس فرمودند: «آن شخصی که این سؤال را پرسید، کجاست؟»
سؤال کننده آمد امّا پیامبر اکرم، این گونه جواب ندادند که علمش نزد خداست یا در چه زمانی، بلکه فرمودند: «برای قیامت چه آماده کرده ای؟»(۱۵۱)
مشابه همین، شخصی نزد امام جعفر صادق علیه السلام آمد و سؤال نمود: «گشایش و فرج شما اهل بیت علیهم السلام چه زمانی است، امام علیه السلام فرمود: تو را به فرج چه کار؟ در حالی که از کسانی هستی که دنیا را می خواهی؟»(۱۵۲)
منظور آن است که دنیاطلبی با فرج سنخیّت ندارد، کسی می پرسد فرج چه زمانی است که خود را برای آن مهیّا کرده باشد در حالی که فردی که فرج را برای آبادی دنیایش و رفع مشکلات اقتصادی می خواهد، منتظر حقیقی نیست. و اصل مطلب در این موضوع خلاصه می شود که: آنها که از ولی تمنایی دارند در واقع او را نردبان و وسیله خواسته ها و هوسهایشان کرده و واسطه رسیدن به آرزوهایشان نموده اند در حالی که سوختگان عشق امام و منتظران واقعی از معشوق خود به غیر از خود او تمنّایی ندارند.
برگرفته از کتاب انتظار از دیدگاه روایات اهل بیت علیهم السلام نوشته خانم سکینه طاووسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *