آیات مهدویت – ندای آسمانی

کد آیه: ۴۲ تا ۴۱ / ۵۰
{وَاسْتَمِعْ یَوْمَ یُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَکانٍ قَریبٍ (۴۱) یَوْمَ یَسْمَعُونَ الصَیْحَهَ بِالْحَقِ ذلِکَ یَوْمُ الْخُرُوجِ (۴۲)}
و گوش فرا ده و منتظر روزی باش که منادی از مکانی نزدیک ندا میدهد، (۴۱) روزی که همگان صیحهی رستاخیز را به حق میشنوند آن روز، روز خروج است! (۴۲)
علی بن إبراهیم عن الصادق (ع) فی قوله تعالی: «وَ اسْتَمِعْ یَوْمَ یُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَکانٍ قَرِیبٍ»، قال: ینادی المنادی باسم القائم و اسم ابیه علیهما السلام ، قولُه تعالی: «یَوْمَ یَسْمَعُونَ الصَیْحَهَ بِالْحَقِ»، قال: صیحهُ القائِم مِن السماء، «ذلِکَ یَوْمُ الْخُرُوجِ».۳۰۲
علی بن ابراهیم در تفسیر آیه شریفه از حضرت صادق (ع) روایت کرده که حضرت فرمودند: منادی به نام قائم و نام پدرش ندا می دهد و صیحه در این آیه صدای آسمانی است که در روز خروج حضرت قائم (ع) شنیده می شود.
برگرفته از کتاب کلید واژه ی آیات مهدوی در قرآن کریم نوشته: محمد جعفر روضاتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *