آیات مهدویت – مهلت معین

کد آیه: ۲۱ / ۴۲
{اَمْ لَهُمْ شُرَکاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِینِ ما لَمْ یَاْذَنْ بِهِ اللَهُ وَ لَوْ لا کَلِمَهُ الْفَصْلِ لَقُضِیَ بَیْنَهُمْ وَ إِنَ الظَالِمینَ لَهُمْ عَذابٌ اَلیمٌ}
آیا معبودانی دارند که بیاذن خداوند آیینی برای آنها ساختهاند؟! اگر مهلت معینی برای آنها نبود، در میانشان داوری میشد و برای ظالمان عذاب دردناکی است!
عَنْ اَبِی جَعْفَرٍ (ع) قال: … وَ اَمَا قَوْلُهُ عز و جل: «وَ لَوْ لا کَلِمَهُ الْفَصْلِ لَقُضِیَ بَیْنَهُمْ وَ إِنَ الظَالِمِینَ لَهُمْ عَذابٌ اَلِیمٌ»، قَالَ: لَوْ لَا مَا تَقَدَمَ فِیهِمْ مِنَ اللَهِ عز و جل مَا اَبْقَی الْقَائِمُ (ع) مِنْهُمْ وَاحِداً …۲۹۱
از امام باقر (ع) روایت شده که دربارهی آیه شریفه: «وَ لَوْ لا کَلِمَهُ الْفَصْلِ لَقُضِیَ بَیْنَهُمْ وَ إِنَ الظَالِمِینَ لَهُمْ عَذابٌ اَلِیمٌ»، فرمودند: یعنی اگر نباشد آنچه از جانب خدا از قبل در بارهی آنها گذشته است، حضرت قائم (ع) یک نفر از ایشان را هم زنده رها نخواهد کرد.
برگرفته از کتاب کلید واژه ی آیات مهدوی در قرآن کریم نوشته: محمد جعفر روضاتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *