امام زمان فرزند امام حسن عسکری

فرزند امام حسن عسکری و ذریه امام حسینعلیه السلام است
آیا غیر از این است که تعدادی با اعتقاد شما مخالفند؛ از جمله کسانی که معتقدند: مهدی از اولاد علیعلیه السلام است، امّا نه از نسل حسین بلکه از نسل محمّد بن حنفیه است. در میان مخالفین شما سبائیه(۱۲۴) هستند که معتقدند: علیعلیه السلام از دنیا نرفته و زنده است، و نیز کسانی هستند که میگویند: جعفر بن محمّد [امام صادقعلیه السلام]از دنیا نرفته و همان مهدی است، و همچنین کسانی هستند که قائلند: موسی بن جعفر از دنیا نرفته و مهدی موعود است، و در بین آنها کسانی هستند که معتقدند: مهدی همان محمّد بن علی [برادر امام حسن عسکریعلیه السلام] است و او زنده است. شما چه دلیلی بر ردّ و ابطال اینها دارید؟
همه این اقوال را [به چند دلیل] ابطال میکنیم: [اول] به وسیله ادله موت و از دنیا رفتن کسی که اینها معتقدند زنده است.
وبما بیّنا انّ الائمّه اثنا عشر.
وبما دلّلنا علی صحّه إمامه ابن الحسنعلیه السلام من الاعتبار.
وبما سنذکره من صحّه ولادته وثبوت معجزاته الدالّه علی إمامته، غیر انّا نشیر إلی إبطال هذه الاقوال بجمل من الاخبار ولا نطوّل بذکرها لئلّا یطول به الکتاب ویملّه القارئ.
فامّا من خالف فی موت امیر المومنین وذکر انّه حیّ باق فهو مکابر، لانّ العلم بموته وقتله اظهر واشهر من قتل کلّ احد وموت کلّ إنسان، والشکّ فی ذلک یودّی إلی الشکّ فی موت النبیصلی الله علیه وآله وجمیع اصحابه.
[دوم] به وسیله آنچه که بیان کردیم مبنی بر اینکه ائمّه دوازده نفر هستند.
[سوم] به وسیله ادله معتبری که بر صحّت امامت فرزند امام حسن عسکریعلیه السلام استدلال کردیم.
[چهارم] با دلایلی که به زودی ذکر میکنیم مبنی بر صحّت ولادت امام زمانعلیه السلام و ثابت کردن معجزاتی که بر امامت ایشان دلالت میکند.
البته ما با بخشی از اخبار به ابطلال این اقوال و اعتقادات فقط اشاره میکنیم، و به جهت اینکه کتاب طولانی و برای خواننده ملال آور نباشد همه اخبار را ذکر نخواهیم کرد.
ردّ کسانی که مخالف از دنیا رفتن امیرالمومنین هستند [سبائیه

امّا کسی که در باب از دنیا رفتن امیرالمومنینعلیه السلام با ما مخالفت کرده و معتقد است که حضرت زنده است، منکر و زورگو است؛ به این دلیل که مساله موت و شهادت امیرمومنانعلیه السلام مشهورتر از قتل یا مرگ هر انسان دیگری است، و شکّ در موت ایشان منجر به این میشود که انسان در موت پیامبرصلی الله علیه وآله و حتی تمامی اصحاب رسول خداصلی الله علیه وآله هم شکّ و تردید داشته باشد.
ثمّ ما ظهر من وصیّته وإخبار النبیصلی الله علیه وآله إیّاه انّک تقتل وتخضب لحیتک من راسک یفسد ذلک ایضاً، وذلک اشهر من ان یحتاج (إلی) ان یروی فیه الاخبار.
۱۵۵ – اخبرنا ابن ابی جیّد، عن محمّد بن الحسن بن الولید، عن محمّد بن ابی القاسم البرقی، عن محمّد بن علیّ ابی سمینه الکوفی، عن حمّاد بن عیسی، عن إبراهیم بن عمر، عن ابان بن ابی عیّاش، عن سلیم بن قیس الهلالی، عن جابر بن عبد اللَّه الانصاری، عن عبد اللَّه بن عباس قال:
قالَ رَسُولُ اللَّهِصلی الله علیه وآله فِی وَصِیَّتِهِ لاَِمِیرِالْمُوْمِنِینَعلیه السلام:
یا عَلِیُّ إِنَّ قُرَیْشاً سَتُظاهِرُ عَلَیْکَ وَتَجْتَمِعُ کَلِمَتُهُمْ عَلی ظُلْمِکَ وَقَهْرِکَ، فَإِنْ وَجَدْتَ اَعْواناً فَجاهِدْهُمْ، وَإِنْ لَمْ تَجِدْ اَعْواناً فَکَفَّ یَدَکَ وَاحْقِنْ دَمَکَ، فَإِنَّ الشَّهادَهَ مِنْ وَرائِکَ لَعَنَ اللَّهُ قاتِلَکَ.
۱۵۶ – احمد بن إدریس، عن محمّد بن عبد الجبار، عن صفوان بن یحیی قال:
بعث إلیّ ابوالحسن موسی بن جعفرعلیه السلام بهذه الوصیّه مع الاخری.
علاوه بر این، وصیت و اخبار رسول خداصلی الله علیه وآله به حضرت علیعلیه السلام مبنی بر اینکه [علی جان!] تو کشته میشوی و محاسنت با خون سرت خضاب میشود، این قول خام را فاسد و باطل میکند. این مساله آنقدر معروف و مشهور است که هیچ احتیاجی ندارد تا روایاتش را نقل کنیم. [لکن به نقل چند خبر اکتفا میکنیم].
۱ / ۱۵۵ – جابر بن عبداللَّه انصاری از عبداللَّه بن عباس نقل میکند که گفت: رسول خداصلی الله علیه وآله در وصیتش به امیرالمومنینعلیه السلام فرمودند:
علی جان! به زودی قریش علیه تو پشت به پشت یکدیگر میدهند، برای ظلم به تو و شکست دادنت با هم متحد میشوند، پس اگر یارانی داشتی جهاد کن و اگر یاور و انصاری نداشتی دست نگهدار و خون خود را حفظ کن. چون شهادت در راه خدا در آینده نصیب تو خواهد شد. خداوند قاتل تو را لعنت کند.
۲ / ۱۵۶ – صفوان بن یحیی گفته است: امام کاظمعلیه السلام این وصیت را[وصیت بالا را]با وصیت دیگری برای من ارسال فرمودند.
۱۵۷ – واخبرنا احمد بن عبدون، عن ابن ابی الزبیر القرشی، عن علیّ بن الحسن بن فضّال، عن محمّد بن عبد اللَّه بن زراره، عمّن رواه، عن عمرو بن شمر، عن جابر، عن ابی جعفرعلیه السلام قال:
هذِهِ وَصِیَّهُ اَمِیرِ الْمُوْمِنِینَعلیه السلام [إِلَی الْحَسَنِعلیه السلام وَهِیَ نُسْخَهُ کِتابِ سَلِیمِ بْنِ قِیْسِ الهِلالِی، رَفَعَها إِلی اَبانٍ وَقَرَاَها عَلَیْهِ، قالَ اَبانٌ: وَقَرَاْتُها عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِعلیه السلام. فَقالَ: صَدَقَ سَلِیمُ رَحِمَهُ اللَّهُ.
قالَ سَلِیمٌ: فَشَهِدْتُ وَصِیَّهَ اَمِیرِ الْمُوْمِنِینَعلیه السلام حِینَ اَوْصی إِلَی ابْنِهِ الْحَسَنِعلیه السلام، وَاَشْهَدَ عَلی وَصِیَّتِهِ الْحُسَیْنَعلیه السلام وَمُحَمَّداً وَجَمِیعَ وُلْدِهِ وَرُوَساءِ شِیعَتِهِ وَاَهْلَ بَیْتِهِ وَقالَ:
یا بُنَیَّ اَمَرَنِی رَسُولُ اللَّهِصلی الله علیه وآله اَنْ اُوصِیَ إِلَیْکَ وَاَنْ اَدْفَعَ إِلَیْکَ کُتُبِی وَسِلاحِی، ثُمَّ اَقْبَلَ عَلَیْهِ فَقالَ:
یا بُنَیَّ اَنْتَ وَلِیُّ الْاَمْرِ وَوَلِیُّ الدَّمِ، فَإِنْ عَفَوْتَ فَلَکَ، وَإِنْ قُتِلْتُ فَضَرْبَهً مَکانَ ضَرْبَهٍ وَلا تَاْثَمْ.
۳ / ۱۵۷ – جابر از امام باقرعلیه السلام نقل میکند که حضرت فرمودند: این نسخهای از وصیت امیرالمومنینعلیه السلام به امام حسن مجتبیعلیه السلام است و در کتاب سلیم بن قیس هلالی که به ابان داده و برای او خوانده، آمده است. ابان هم گفت: من این وصیت را برای علی بن الحسینعلیهما السلام قرائت کردم، و امام زین العابدینعلیه السلام فرمودند: سلیم راست گفته است خدا رحمتش کند.
[امام باقرعلیه السلام فرمودند:] سلیم گفته است: زمانی که امیرالمومنینعلیه السلام به پسرش امام حسنعلیه السلام وصیت کرد، من شاهد بودم. حضرت، حسینعلیه السلام و محمّد بن حنفیه و تمام فرزندانش و بزرگان شیعه واهل بیتش را بر این وصیت شاهد گرفته و خطاب به حسن فرمودند: پسرم! رسول خداصلی الله علیه وآله به من دستور دادهاند تا به تو وصیت کنم و کتابها و سلاحم را به تو بدهم.
سپس رو به امام حسنعلیه السلام کرده و فرمود: پسرم تو جانشین و ولی خون من هستی، اگر بخواهی قاتل را ببخشی اختیار داری و اگر میخواهی او را بکشی پس یک ضربه در مقابل یک ضربه و گناه نکن.
ثُمَّ ذَکَرَ الْوَصِیَّهَ إِلی آخِرِها، فَلَمّا فَرِغَ مِنْ وَصِیَّتِهِ قالَ:
حَفِظَکُمُ اللَّهُ وَحَفِظَ فِیکُمْ نَبِیَّکُمْ، اَسْتَوْدِعُکُمُ اللَّهُ وَاَقْرَاَ عَلَیْکُمُ السَّلام وَرَحْمَهُ اللَّهِ.
ثُمَّ لَمْ یَزَلْ یَقُولُ: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ.
حَتّی قُبِضَ لَیْلَهَ ثَلاثَ وَعِشْرِینَ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ لَیْلَهَ الْجُمُعَهِ سَنَهَ اَرْبَعِینَ مِنَ الْهِجْرَهِ وَکانَ ضُرِبَ لَیْلَهَ إِحْدی وَعِشْرِینَ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ.
۱۵۸ – وَفِی رِوایَهٍ اُخْری اَنَّهُ قُبِضَ لَیْلَهَ إِحْدی وَعِشْرِینَ وَضُرِبَ لَیْلَهَ تِسْعَ عَشَرَهَ.
وهی الاظهر.
وامّا وفاه محمّد بن علیّ بن الحنفیّه وبطلان قول من ذهب إلی إمامته، فقد بیّناه فیما
پس بقیه وصیت را تا آخر فرمود. وقتی که وصیت حضرت تمام شد، فرمود: خداوند شما را حفظ نماید، و سیره پیامبرتان را در میان شما حفظ کند. شما را به خدا میسپارم و سلام و رحمت خداوند را برای شما درخواست میکنم.
بعد از این، مدام میفرمودند: لا اله إلّا اللَّه. تا اینکه در شب بیست و سوم ماه رمضان در شب جمعه سال چهلم هجری از دنیا رفتند، در حالی که ضربت خوردن ایشان شب بیست و یکم ماه رمضان بود.
۴ / ۱۵۸ – در روایت دیگری آمده است: حضرت شب نوزدهم ضربت خوردند و شب بیست و یکم از دنیا رفتند.
ظاهراً این روایت دوم صحیحتر است.
در بطلان قول کیسانیه و بیان وفات محمّد بن حنفیه
در این باره و بیان بطلان اعتقاد کسانی که قائل به امامت محمّد بن حنفیه هستند و همچنین توضیح وفات ایشان، قبلاً و در همین کتاب توضیح دادیم، بنابراین و به همان مضی من الکتاب، وعلی هذه الطریقه إذا بیّنا انّ المهدیّ من ولد الحسینعلیه السلام بطل قول المخالف فی إمامتهعلیه السلام.
ویزیده بیاناً:
۱۵۹ – ما رواه الحسین بن سعید، عن حمّاد بن عیسی، عن ربعی بن عبد اللَّه عن الفضیل بن یسار قال: قال لی ابوجعفرعلیه السلام:
لَمّا تَوَجَّهَ الْحُسَیْنُعلیه السلام إِلَی الْعَراقَ دَفَعَ إِلی اُمِّ سَلَمَهِ زَوْجِ النَّبِیّصلی الله علیه وآله الوَصِیَّهَ وَالْکُتُبَ وَغَیْرَ ذلِکَ وقالَ لَها:
إِذا اَتاکَ اَکْبَرُ وُلْدِی فَادْفَعِی إِلَیْهِ ما [قَدْ] دَفَعْتُ إِلَیْکَ، فَلَمّا قُتِلَ الْحُسَیْنُعلیه السلام اَتی عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِعلیه السلام اُمَّ سَلَمِهَ فَدَفَعَتْ إِلَیْهِ کُلَّ شَیْءٍ اَعْطاهَا الْحُسَیْنُعلیه السلام.
۱۶۰ – وروی سعد بن عبد اللَّه، عن محمّد بن عیسی بن عبید، عن یونس بن عبد الرحمن عن الحسین بن ثویر بن ابی فاخته، عن ابی عبد اللَّهعلیه السلام قال:
طریقی که بیان کردیم مهدیعلیه السلام از فرزندان حسینعلیه السلام است، قول کسانی که در باب امامت ایشان مخالف هستند باطل میشود.
در اینجا دو روایت اضافه برآنچه که قبلاً گفتیم میآوریم:
۱ / ۱۵۹ – فضیل بن یسار میگوید: امام باقرعلیه السلام به من فرمودند: وقتی که امام حسینعلیه السلام به سمت عراق حرکت کردند، وصیت، کتابها و امور دیگر را به امّ سلمه همسر رسول خداصلی الله علیه وآله سپردند و به ایشان فرمودند: آنچه را که به شما دادهام، زمانی که فرزند بزرگم نزد تو آمد به او بسپار. زمانی که حسینعلیه السلام به شهادت رسید، علی بن الحسین امام زین العابدینعلیه السلام نزد امّ سلمه آمدند، امّ سلمه هم هر آنچه امام حسینعلیه السلام به او سپرده بود به ایشان تسلیم کرد.
۲ / ۱۶۰ – حسین بن ثویر بن ابی فاخته از امام صادقعلیه السلام نقل کرده که حضرت فرمودند: لا تَعُودُ الْإِمامَهُ فِی اَخَوَیْنِ بَعْدَ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِعلیهما السلام وَلا یَکُونُ بَعْدَ عَلِیِّ بنِ الْحُسَیْنِعلیه السلام إِلّا فِی الاَعْقابِ وَاَعْقابِ الاَعْقابِ.
وما جری بین محمّد بن الحنفیه وعلیّ بن الحسینعلیه السلام ومحاکمتهما إلی الحجر معروف لا نطوّل بذکره هاهنا.
واما الناووسیّه الّذین وقفوا علی ابی عبد اللَّه جعفر بن محمّدعلیه السلام (وقالوا: هو المهدیّ).
قد بیّنا ایضاً فساد قولهم بما علمناه من موته واشتهار الامر فیه، ولصحّه إمامه ابنه موسی بن جعفرعلیه السلام وبما ثبت من إمامه الاثنی عشرعلیهم السلام، ویوکّد ذلک ما ثبت من صحّه وصیّته إلی من اوصی إلیه، وظهور الحال فی ذلک.
بعد از حسن و حسینعلیهما السلام امامت به دو برادر نمیرسد، لذا بعد از علی بن الحسینعلیه السلام امامت فقط پشت به پشت، در نسل اوست.
و ماجرایی هم که بین امام سجادعلیه السلام و محمّد بن حنفیه واقع شد و حکمیت خواستن آنها از حجرالاسود معروف است، که قبلاً متذکر آن شدیم و با ذکر دوبارهاش در اینجا کتاب را طولانی نمیکنیم.
برگرفته از کتاب ترجمه کتاب الغیبه نوشته شیخ طوسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *